0226

⬢⬢⬢

ตอนที่ 227

จ้าวต้าเอ๋อออกมาจากบ้านจ้าวเถี่ยเป่าก็เป็นตอนเย็นแล้ว แอปเปิลเธอหิ้วมาหกเจ็ดลูกเป็นแอปเปิลฟูจิแดงลูกโต ในกระเป๋ายังเต็มไปด้วยถั่วลิสงกับเมล็ดแตงโม ส้มก็ยังหยิบมาอีกครึ่งถุงเล็ก ๆ

เรียกได้ว่าเก็บเกี่ยวกลับมาอย่างเต็มมือ

นี่ไม่ใช่สิ่งที่จ้าวต้าเอ๋อขอเอาเอง แต่จี้หรูเสวี่ยยื่นให้จ้าวต้าเอ๋อแบบบังคับ ชนิดที่ไม่เอาก็ไม่ได้...

จ้าวต้าเอ๋อฮัมเพลงเบา ๆ อารมณ์ดีสุด ๆ

ระหว่างทางกลับ ก็บังเอิญเจอจ้าวถิงหมิงกำลังรีบไปที่ทำการหมู่บ้าน จ้าวต้าเอ๋อจึงถามว่า “ปู่ทวดคนโตไม่อยู่บ้าน ไปยุ่งอะไรอยู่เหรอคะ?”

จ้าวถิงหมิงทำหน้าขมขื่น “ก็บนเขามีหมาป่าน่ะสิ รายงานไปแล้ว เดี๋ยวทางอำเภอจะส่งทีมงานมาสักครึ่งวันเพื่อยิงหมาป่าให้”

จ้าวต้าเอ๋อไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้เท่าไหร่ ก็ไม่ใช่หน้าที่เธอที่จะไปจับหมาป่า ถ้ามีคนมาไล่หมาป่าให้เร็ว ๆ ก็ดีที่สุดอยู่แล้ว ก็หมาป่าหลงฝูงพวกนี้นี่ ใครจะรู้ว่าถ้าหิวจนหนักเข้า มันจะจนตรอกบุกเข้าไปในหมู่บ้านหรือเปล่า

แต่ก่อนในหมู่บ้านยังมีบางบ้านที่มีปืนแก๊ป แบบปืนลูกซอง แต่ส่วนใหญ่ยิงทีละนัด