เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 209
เอาละ!
จ้าวต้าเอ๋อถอนหายใจ: ถือว่าฉันไม่ได้พูดอะไรเลยก็แล้วกัน
ตาแก่จ้าวถิงซวี่เป็นคนแบบนี้ ยอมให้ใครมาว่าตัวเองไม่ได้ ต้องเออออตามเขาไป...
แต่เห็นได้ชัดว่าจ้าวต้าเอ๋อขี้เกียจเออออตามเขา ถ้าไม่ใช่เพราะเกรงใจคนเยอะ ตอนนั้นจ้าวต้าเอ๋อก็ไม่ได้ตั้งใจจะเรียกเขามาตั้งแต่แรก
จ้าวถิงซวี่ไม่ค่อยผลาญเงินนัก ถึงอย่างไรถ้าบ้านตัวเองผลาญเงินเร็วป่านนั้นก็คงหมดไปนานแล้ว การที่แต่งเมียให้ลูกชายได้ทั้งสามคนก็ถือว่าไม่ง่าย แต่ตาแก่คนนี้มันโง่ โง่ตรงที่แยกไม่ออกว่าใครดีใครชั่ว
จ้าวต้าเอ๋อเองก็ไม่อยากสนใจเขาเหมือนกัน หันไปรื้อกำแพงต่อ...
ต้องบอกว่ากำแพงด้านทิศตะวันตกนี้ลดคุณภาพวัสดุจริง ๆ ปูนซีเมนต์นั่นแตะนิดเดียวก็แตก
จะว่าของแบบนี้มันมีอายุหลายปีแล้วก็เถอะ แต่มันเป็นกากถั่วเหลืองชัด ๆ ไม่งั้นกำแพงดินของจักรวรรดิต้าฉินที่ยังไม่พังทลายมันจะผลักทีเดียวยังล้มลงได้ยังไง?