เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 202
จ้าวเถี่ยกังดื่มไปไม่น้อยจริง ๆ สุราเส้าตาวจื่อหนึ่งชั่งหมดไป ดวงตาของเขาเริ่มเหม่อลอย
จ้าวเถี่ยกังที่ดื่มเหล้าไม่ต้องให้จ้าวต้าเอ๋อหว่านล้อม เขาก็ไปที่บ้านเก่าคุยเรื่องนี้กับจ้าวถิงซวี่เอง
จ้าวถิงซวี่เห็นลูกชายคนเล็กของตัวเองน่าสงสารขนาดนั้น ย่อมไม่ปฏิเสธ
ดังนั้นเรื่องที่จ้าวต้าเอ๋อเตรียมจะใช้ลานหน้าบ้านเก่าก็ถือว่าตกลงเรียบร้อย
หลังดื่มซุปเนื้อแกะจนหมด จ้าวต้าเอ๋อเก็บกระดูกที่เหลือกับน้ำซุปไปแช่กับแป้งข้าวโพด จากนั้นตักน้ำร้อนไปบ้างแล้วถือไปให้สุนัขที่ลานหลังบ้าน
สุนัขสองตัวเชื่อฟังดี หมอบอยู่ในคอกสุนัขที่เพิ่งสร้างใหม่ด้านหลัง หลับสบายอยู่ แม้จ้าวต้าเอ๋อจะย่อตัวลงตรงหน้าพวกมันแล้วทั้งสองก็ยังไม่มีปฏิกิริยาอะไร
เสี่ยวเป่าลืมตา ไม่ขยับ มองจ้าวต้าเอ๋ออยู่เฉย ๆ อาจเป็นเพราะอากาศค่อนข้างหนาว มันเลยขี้เกียจขยับตัว
จ้าวต้าเอ๋อตบตัวเสี่ยวเป่าเบา ๆ “ลุกขึ้นมากินข้าว เฝ้าบ้านให้ดี”