เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 192
เมื่อเฉิงจิ่นเซียงพูดเช่นนี้ ทุกคนก็สังเกตเห็นว่าที่ข้อมือของหวังกุ้ยเซียงสวมกำไลเงินอยู่จริง ๆ เป็นเงินแท้ ทำจากเงินจริง บนตัวยังแกะสลักลวดลายฉลุสวยงามประณีต
นี่คือกำไลเงินที่เฉิงจิ่นเซียงสวมตอนแต่งเข้าตระกูลจ้าวในตอนนั้น มารดาของนางกำชับให้นางเก็บรักษาไว้อย่างดี แต่น่าเสียดายที่เพราะความอ่อนแอของนางเอง กำไลจึงถูกหวังกุ้ยเซียงฉวยเอาไป
เมื่อหวังกุ้ยเซียงเห็นสายตาทุกคนจับจ้องมาที่กำไลเงินของตน ก็รู้สึกผิดในใจขึ้นมาทันที จึงร้องตะโกนว่า “เฉิงจิ่นเซียง เจ้าอย่าพูดเหลวไหล นี่มันกำไลของเจ้าที่ไหนกัน นี่มันกำไลที่ข้าซื้อมาด้วยเงินทั้งนั้น”
กำไลวงนี้สวมแล้วสบาย แถมยังสวมมาหลายปีแล้ว นางจึงมองกำไลเป็นของของตัวเองไปนานแล้ว ตอนนี้จะยอมคืนให้เฉิงจิ่นเซียงได้อย่างไร
อีกอย่าง ของของลูกสะใภ้ ก็คือของของตัวเองไม่ใช่หรือ
เฉิงจิ่นเซียงได้ฟังก็ยิ่งรู้สึกหนาวเหน็บในใจ ยืมให้นางสวมมาหลายปีก็กลายเป็นของนางไปเสียแล้ว ช่างเกินไปจริง ๆ!
“งั้นก็ดี ข้าจะถามเจ้า กำไลวงนี้เจ้าซื้อมาจากที่ไหน”
เฉิงจิ่นเซียงถามขึ้นโดยเจตนา หวังกุ้ยเซียงยืนอยู่ตรงนั้นอึกอักไม่รู้จะตอบอย่างไร เพราะตัวเองก็โกหกอยู่โดยแท้ กว่าจะคิดคำตอบได้ก็ต้องใช้เวลานาน