เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 182
ชาวบ้านมองหน้ากันไปมา แล้วหันไปมองเสี่ยงจื่อที่นอนอ่อนแรงอยู่ในอ้อมกอดของจ้าวต้าเอ๋อ แล้วหันไปมองหญิงชราแซ่หลี่ที่ยังดูมีเรี่ยวแรงดี ทันใดนั้นทุกคนก็รู้สึกว่าเสี่ยงจื่อน่าสงสารเหลือเกิน จึงพากันเห็นด้วยกับคำพูดของจ้าวต้าเอ๋อ
“ฉันว่าต้าเอ๋อพูดไม่ผิดนะ เสี่ยงจื่อยังน่าสงสารขนาดนี้ ดูสิอ่อนแรงจนพูดไม่ออกเลย หญิงชราแซ่หลี่เอ๊ย แกกับหลิวต้าเหยียแค่ชดใช้ค่ารักษาพยาบาลเท่านั้นก็เอง มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่คนที่เดือดร้อนน่ะคือเสี่ยงจื่อ เห็นเขากลายเป็นแบบนี้แล้ว แกก็พูดน้อยๆ หน่อยเถอะ”
บางคนก็พูดว่า “แต่ว่าเสี่ยงจื่อดูอ่อนแรงจริงๆ นะ ท่าทางแบบนี้มองแล้วใจฉันกลัวเลย กลับไปก็ไม่อยากกินไก่เป็ดห่านแล้ว กลัวว่าจะติดโรคระบาดไก่มาด้วย ถึงตอนนั้นเป็นผดแดงเหมือนเสี่ยงจื่อจะทำยังไง ฉันไม่อยากเสียเงินเยอะขนาดนั้นไปรักษาโรคหรอก ผู้ใหญ่บ้านพูดก็มีเหตุผลอยู่นะ ที่สุดก็ไม่ควรแตะไก่เป็ดห่านที่ติดโรคระบาดไก่ อย่างน้อยก็รับประกันได้ว่าร่างกายเราแข็งแรงดี”