เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 175
เสี่ยงจื่อหมดกำลังใจไปเลย ความคิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขาถูกเฉินซู่อี้มองทะลุอย่างชัดเจน ถ้าจะแสร้งต่อก็ไม่มีความหมายอะไรอีก เขาอดพึมพำเบา ๆ ไม่ได้ “ไม่แสร้งแล้ว ไม่แสร้งแล้วครับ คุณเฉินมองออกหมดทุกอย่างแล้ว ถ้าผมยังแสร้งต่อก็ไม่มีความหมายอะไรเลยสักนิด”
ถึงเสียงพึมพำของเสี่ยงจื่อจะเบา แต่เฉินซู่อี้ก็ได้ยินชัดเจนทุกคำ เขาเบะปากพูด “ไม่ใช่ว่าฉันจะว่าอะไรเธอนะเสี่ยงจื่อ ทุกการกระทำของเธอมันดูออกง่ายเกินไปว่าเป็นของปลอม ความคิดในใจเธอเขียนอยู่บนหน้าตาเลย เดาก็ยังเดาได้ ยังคิดจะเอาขี้ยายาระบายนี่มาขู่ฉัน ไม่รู้ว่าเธอคิดวิธีนี้ขึ้นมาได้ยังไง โง่จะตาย”
จ้าวต้าเอ๋อที่แอบฟังอยู่หลังประตู……
เสี่ยงจื่อถอนหายใจ เขาก็ไม่อยากเป็นแบบนี้หรอก แต่จนใจที่แสร้งไม่เนียนก็ไม่ได้จริง ๆ จะทำไงได้ พอนึกถึงเรื่องที่อาหญิงเล็กฝากฝังไว้ เสี่ยงจื่อก็รู้สึกผิดขึ้นมาทันที ไม่เพียงแต่ไม่สามารถโน้มน้าวเฉินซู่อี้ได้ ยังถูกตำหนิซ้ำอีก เสี่ยงจื่อรู้สึกพ่ายแพ้ขึ้นมา
หลังจากนั้นเสี่ยงจื่อก็ยังไม่ยอมแพ้ พูดว่า “คุณเฉินครับ คุณไม่คิดจะพิจารณาอีกสักหน่อยจริง ๆ เหรอครับ”
เฉินซู่อี้หัวเราะ “เสี่ยงจื่อ ฉันคิดว่าฉันพูดชัดเจนพอแล้วนะ ทำไมเธอยังฟังไม่เข้าใจอีก เธอพยายามขนาดนี้จะดึงฉันไปเล่นละครทำไมล่ะ ทำไมไม่ไปหาคนอื่นล่ะ”