0172

⬢⬢⬢

ตอนที่ 173

พอเฉินซู่อี้พูดจบก็ถอยไปหนึ่งก้าวแล้วหันหลัง เผยให้เห็นประตูด้านหลัง "ไปเถอะนะเสี้ยงจื่อ"

ความเด็ดขาดของเฉินซู่อี้ทำให้เสี้ยงจื่อเปิดหูเปิดตา เขาโกรธจัด "ลุงเฉิน ทำไมลุงเห็นแก่ตัวขนาดนี้ คิดถึงแต่ตัวเองเท่านั้นหรือ ลุงทนเห็นคนมากมายต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะโรคระบาดไก่ ทนเห็นพวกเขาต้องควักเงินเก็บทั้งหมดไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลได้ยังไง เงินที่ลุงหาได้มันเงินบาปทั้งนั้นนะ ลุงก็รู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่ถูก แต่ชาวบ้านยังไม่ทันรู้เรื่องโรคระบาดไก่ ลุงก็รู้ทั้งรู้ว่าสามารถเปลี่ยนสถานการณ์ได้ อย่างน้อยก็ให้ชาวบ้านรู้ถึงภัยของโรคระบาดไก่ ให้พวกเขาห่างไกลจากผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุด แต่ลุงกลับเลือกทำเป็นไม่เห็นเพราะเงินบาปนิดหน่อย ลุงเฉิน ลุงไม่มีความรู้สึกอะไรกับคนในหมู่บ้านนี้เลยสักนิดหรือ ลุงทนเห็นทุกคนกินจนร่างกายพังเพราะโรคระบาดไก่ได้หรือ ลุงทนได้หรือ ในหมู่บ้านมีเด็กอายุเท่าผมหลายคนที่ลุงเห็นโตมา ลุงทนเห็นพวกเขาต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะกินเนื้อสัตว์ปีกเลี้ยงที่ติดโรคระบาดไก่ได้หรือ"