กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 239 ศิษย์น้องผู้หมดสติไม่ฟื้น
“อะไรนะ”
ฮูหยินเซียวได้ยินคำนี้เข้า ตกใจจนพูดอันใดไม่ออก
อวี๋หมิงและอวี๋เซียวเหยาก็ตื่นตระหนกไม่แพ้กัน
“เจ้ากำลังพูดอันใด เจ้าจะบอกว่า ศิษย์น้องของพวกเรายังมีชีวิตอยู่รึ”
เซียวฉางหมิงกล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า “ก็ใช่น่ะสิ มีแต่พวกเจ้าตลอดมานั่นแหละที่บอกว่าเขาตายไปแล้ว”
อวี๋เซียวเหยาไม่อาจควบคุมตนเองได้อีกต่อไป เขาสาวเท้าขึ้นหน้า ชี้หน้าอ๋องเฉิงพลางตวาดเสียงกร้าวว่า “เจ้าขังเขาไว้ที่ใดกัน หลายปีมานี้เจ้ารู้ร่องรอยของเขามาโดยตลอด กลับไม่ยอมพูดอันใดเลยสักคำ!”
พูดถึงตรงนี้ เขาก็พลันนึกขึ้นได้ถึงเรื่องที่ปีนั้นศิษย์น้องหญิงโศกเศร้าเจียนขาดใจเพราะเรื่องนี้
ยิ่งรู้สึกว่าอ๋องเฉิงช่างน่าชังนัก