ตอนที่ 232 เก็บเป็นความลับ

ตอนที่ 232 เก็บเป็นความลับ

“ไม่หรอก!” ฮูหยินเซียวถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง

“ข้าอยู่บนเขามาหลายปีถึงเพียงนี้ คุ้นชินกับชีวิตบนเขาตั้งนานแล้ว อีกอย่างเบื้องล่างก็ไม่มีสิ่งใดดึงดูดใจข้า ก็ไม่ลงไปหรอก”

“เช่นนั้น……” เย่ลั่วซินกัดฟันแน่น สุดท้ายก็เอ่ยถามออกมา “ต้องบอกอ๋องเฉิงหรือไม่เจ้าคะ ว่าท่านยังมีชีวิตอยู่?”

เรื่องนี้จำต้องถามให้กระจ่าง

เซียวมู่ไม่สะดวกเอ่ยปาก เย่ลั่วซินจึงจำต้องเอ่ยถามด้วยตนเอง

ฝั่งท่านโหวรู้ข่าวนี้เข้า ย่อมคิดแต่จะนำข่าวนี้ไปบอกสหายรักอย่างอ๋องเฉิงเป็นแน่ หากฝั่งนี้ไม่มีท่าทีที่ชัดเจน ไม่ช้าก็เร็วเขาย่อมแพร่งพรายออกไป