ตอนที่ 230 เรียกข้าว่าแม่ก็พอ

ตอนที่ 230 เรียกข้าว่าแม่ก็พอ

รู้อยู่แก่ใจว่าคำพูดนี้ย่อมเป็นการทำร้ายจิตใจของเซียวมู่ ครั้นถามจบ สามีภรรยาสบตากันแวบหนึ่ง ยังคงรู้สึกละอายใจอยู่บ้าง

ทว่าเซียวมู่กลับไม่มีปฏิกิริยาอันใดเป็นพิเศษ เอ่ยคลายข้อข้องใจแก่พวกเขาว่า “คนทั้งใต้หล้าล้วนคิดว่าแม่ของข้าล่วงลับไปแล้ว

แต่ความจริงแล้ว ข้าเองก็เพิ่งมารู้ในภายหลังว่านางยังมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

หลังจากออกจากจวนอ๋อง นางก็พักรักษาตัวอยู่บนเขามาโดยตลอด เพิ่งจะมีปีนี้เองที่ร่างกายดีขึ้นมาบ้าง”

ถึงกับ…ยังไม่ล่วงลับหรือ

ท่านโหวได้ยินข่าวนี้ พลันนึกถึงคำถามสำคัญยิ่งขึ้นมาได้ข้อหนึ่ง “เช่น เช่นนั้นพ่อของเจ้ารู้หรือไม่ เขารู้หรือไม่ว่าแม่ของเจ้ายังมีชีวิตอยู่ในโลกนี้”