เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 154 ไปอำเภออวี้อัน
หนึ่งวันต่อมา
รถม้าคันหนึ่งออกเดินทางจากอำเภอชิงเหอ มุ่งหน้าตรงไปยังอำเภออวี้อัน
ผู้กุมบังเหียนรูปร่างสูงโปร่งผึ่งผาย ใบหน้าหล่อเหลา คมคาย ทว่าสีหน้ากลับเย็นชาเคร่งขรึม แลดูมิใช่คนที่จะไปล่วงเกินได้โดยง่าย
สองข้างของรถม้ามีคนนั่งอยู่ทั้งสองฝั่ง ด้านซ้ายเป็นบุรุษผอมซูบทว่าดูกระฉับกระเฉงแข็งแรง ด้านขวาเป็นบุรุษท้วมสมบูรณ์เปี่ยมสง่าราศี
พอนั่งอยู่ตรงนั้นจึงแลดูประหนึ่งผู้พิทักษ์ซ้ายขวา ทั้งยังแลคล้ายผู้ติดตามของผู้ขับรถม้า
คนเดินถนนระหว่างทางเมื่อเห็นรถม้าคันนี้ ต่างพากันชี้มือชี้ไม้พลางแอบหัวเราะอยู่ด้านหลัง “ดูคนโง่สองคนนั้นสิ เหตุใดพวกเขาจึงไม่เข้าไปนั่งด้านในเล่า”
“นั่นสิ แปลกพิลึก ห้องโดยสารรถม้าออกจะกว้างขวางปานนั้น พวกเขากลับพากันมานั่งตากลมอยู่ข้างนอก!”