ตอนที่ 142 ความรู้สึกแปลกใหม่

ตอนที่ 142 ความรู้สึกแปลกใหม่

เซียวมู่เอ่ยพลางผลักเย่ลั่วซินที่ซบอิงอยู่ในอ้อมอกของตนให้นอนลง

เส้นผมยาวสยายเต็มหมอน ยิ่งขับเน้นให้ผิวกายทั่วร่างของนางขาวผ่องดุจหิมะ

กลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกแพร์อบอวลอยู่ที่ปลายจมูก เซียวมู่ลิ้มลองเพียงแผ่วเบาดุจชิมขนมเลิศรส

ทว่าเพิ่งดำเนินไปได้เพียงครึ่งทาง เย่ลั่วซินก็พลันพลิกกายลุกขึ้นนั่ง กดเซียวมู่ไว้ใต้ร่าง แล้วเอ่ยถามแผ่วเบา “สามี เนื้อหาในตำราท่านดูหมดแล้วหรือไม่”

เซียวมู่เบิกตากว้าง มองดูลั่วลั่วที่ก้มศีรษะลง บนใบหน้านางประดับด้วยรอยยิ้มพึงพอใจระคนภาคภูมิใจ

เย่ลั่วซินเช่นนี้เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน

ช่างแปลกใหม่และเร้าใจยิ่งนัก

เย่ลั่วซินเอ่ยจบก็เริ่มลงมือ

เซียวมู่แทบจะคลุ้มคลั่ง