กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 133 เทพโอสถเผยคือเทพโอสถเผยผู้นั้นหรือ
“หากเจ้าไม่ไป เช่นนั้นยายก็ไม่ไป!”
เรื่องนี้นั้น ฮูหยินผู้เฒ่าไม่ยอมผ่อนปรนให้แม้แต่น้อย
“อย่างไรเสียยาของพวกหมอพรรค์นั้นก็ไม่ได้มีประโยชน์อันใดเลยสักนิด!
ข้ากินยามาสิบปี ไม่มีวันใดที่สุขสำราญใจเช่นวันนี้มาก่อน ขอเพียงเจ้าอยู่ข้างกายยาย นั่นก็คือโอสถทิพย์ที่ดีที่สุดของข้าแล้ว!”
เย่ลั่วซินรู้ว่าฮูหยินผู้เฒ่ามีอารมณ์ประชดประชันปนอยู่ จึงเอ่ยเกลี้ยกล่อมอีกครา:
“ดีใจก็ส่วนดีใจเจ้าค่ะ แต่ยายังคงต้องกินอยู่นะเจ้าคะ
ข้าเพิ่งจะได้พบท่านยาย ย่อมหวังให้ท่านยายมีอายุมั่นขวัญยืน อยู่เคียงข้างข้าไปตลอดเช่นกันเจ้าค่ะ”
คำพูดประโยคนี้กล่าวได้จับใจยิ่งนัก ฮูหยินผู้เฒ่าชะงักไปชั่วขณะจนไม่รู้จะกล่าวสิ่งใดดี