เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 123 ฮูหยินผู้เฒ่าผู้ปรนนิบัติยาก
เถ้าแก่หลี่ได้ยินดังนั้นจึงรีบลุกขึ้นกล่าวคำอำลา
เย่ลั่วซินสงสัยยิ่งนัก จึงเอ่ยถามพ่อครัวใหญ่หลี่ว่า “ฮูหยินที่มาจากเมืองหลวงหรือ ทำไมถึงได้ปาจานเล่า”
กับข้าวนั้นเป็นฝีมือของพ่อครัวใหญ่หลี่
เมื่อได้ยินข่าวนี้ในใจเขากระสับกระส่ายยิ่งนักเช่นกัน
ครั้นได้ยินเย่ลั่วซินถาม เขาจึงรีบเอ่ยว่า “ได้ยินมาว่าเป็นฮูหยินผู้เฒ่าที่มีฐานะสูงส่งยิ่งขอรับ
หลังจากมาถึงอำเภอชิงเหอ ก็พักอยู่ที่โรงเตี๊ยมเยว่ไหลซึ่งใหญ่โตที่สุด ยามกินข้าวก็กินเพียงที่หอเด็ดดาวเท่านั้น
หอเด็ดดาวถือเป็นภัตตาคารที่ดีที่สุดในอำเภอชิงเหอของพวกเราแล้วใช่หรือไม่ขอรับ ทว่าฮูหยินผู้เฒ่าท่านนี้ติดต่อกันมาสองวันแล้ว ทุกวันตอนเที่ยงสั่งเพียงบัวลอยหมักสุราอย่างเดียว อีกทั้งยังยืนกรานว่าบัวลอยหมักสุราที่พวกเราทำรสชาติไม่ถูกต้อง”