กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 106 บุตรชายของสหาย
เซียวฉางเหอตกใจจนสะท้านไปทั้งตัว
ตะเกียบในมือพลันร่วงหล่นลงตามเสียง
“ไม่มี ข้าจะมีเรื่องอันใด... มีความลับอันใดกับพี่สะใภ้ใหญ่ได้อย่างไรกัน”
“เช่นนั้นเจ้าก็บอกข้ามาสิ ว่าหลี่ชุ่ยฮวารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร”
สวีเจิ้งเซียงจ้องมองเซียวฉางเหอนิ่งงันไม่เอ่ยคำใดอีก
ความหมายนั้นคือ อธิบายมาเถอะ ข้าจะคอยฟังว่าเจ้าจะแก้ตัวอย่างไร
เซียวฉางเหอสงบสติอารมณ์ลงแล้วเอ่ยว่า “ล้วนเป็นความผิดของข้าเอง มีครั้งหนึ่งดื่มสุรากับพี่ใหญ่ เผลอปากพูดเรื่องนี้ออกไป พี่ใหญ่ก็รับปากข้าเป็นมั่นเป็นเหมาะแล้วว่าจะไม่แพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปเด็ดขาด”
กลัวว่าสวีเจิ้งเซียงจะไม่เชื่อ เขาจึงรีบเสริมขึ้นอีกประโยคทันที “หากไม่เชื่อพวกเราไปถามความจริงต่อหน้าพี่ใหญ่ได้เลย!”