เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 104 เซียวมู่ไม่ใช่ลูกในไส้
คนที่ตะโกนขึ้นมาอีกครั้งก็ยังคงเป็นเฒ่าจ้าว
เย่ลั่วซินเดินพ้นประตูออกมา หญิงชราจึงเอ่ยขึ้นด้วยความเลื่อมใสยิ่งนัก “ยายแก่คนนี้มีชีวิตอยู่มาจนปูนนี้ ไม่เคยได้เห็นมาก่อนเลยว่าสตรีขุนนางของราชสำนักจะมีหน้าตาเป็นเช่นไร ฮูหยินฮุ่ย ท่านช่วยเปิดหูเปิดตาให้พวกเราทีเถิด”
คนอื่น ๆ ก็ต่างเอ่ยสำทับ “นั่นน่ะสิ นั่นน่ะสิ ให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาดูบ้าง”
สวีเจิ้งเซียงมองดูเย่ลั่วซินด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ “ลั่วซิน เจ้าก็สวมชุดนั้นของเจ้าเสียเถิด ให้ทุกคนได้ดูกัน”
ยามที่ชุดฮูหยินขั้นเจ็ดชุดนั้นถูกยกเข้ามา เย่ลั่วซินเห็นลวดลายอันวิจิตรซับซ้อนบนนั้นก็รู้สึกหวั่นไหวสะดุดใจยิ่งนักแล้ว
นับตั้งแต่ข้ามภพมา นางยังไม่เคยได้สวมใส่เสื้อผ้าที่งดงามถึงเพียงนี้มาก่อนเลย
เสื้อผ้าโปร่งสีเหลืองห่านตัวที่เซียวมู่ซื้อให้แม้จะดูดี แต่นางก็ไม่เคยกล้าสวมออกมาให้ใครเห็นเลย
หากจะพูดให้กระจ่างชัดเจนยิ่งขึ้นไปอีก นับจากค่ำคืนนั้นเป็นต้นมา นางก็ไม่เคยได้สวมมันอีกเลย