ตอนที่ 92 เริ่มเข้าสู่แดนสราญ

ตอนที่ 92 เริ่มเข้าสู่แดนสราญ

เย่ลั่วซินรู้สึกราวกับตนเองเป็นเรือลำน้อยที่ลอยเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางคลื่นลมโหมซัด

ไร้ซึ่งไม้พาย ทั้งยังไม่รู้ว่าฝั่งฟากอยู่ที่ใด

นางทำได้เพียงโอบรอบคอของเซียวมู่อย่างแน่นหนาประหนึ่งคว้าฟางช่วยชีวิตเอาไว้ ปล่อยกายลอยไปตามกระแสคลื่นท่ามกลางความโยกคลอน

ไม่รู้ว่าซัดส่ายอยู่เนิ่นนานเพียงใด ในที่สุดคลื่นลมก็สงบลง

เซียวมู่อุ้มเย่ลั่วซินไปอาบน้ำใหม่อีกครา

ครั้นกลับมาบนเตียงแล้ว จึงค่อย ๆ ช่วยเช็ดผมของนางจนแห้ง จากนั้นโอบรั้งร่างนางไว้ในอ้อมอก สูดดมกลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกแพร์บนกายนาง แล้วทอดถอนใจออกมาด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง