เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 64 จดจำฝังใจชั่วชีวิต
คำว่า “ไสหัวไป” คำนี้ เปี่ยมด้วยพลังภายในอันหนักแน่น
แม้จะกดเสียงต่ำอย่างยิ่ง แต่หากสดับฟังอย่างละเอียด ก็ยังพอแยกแยะออกได้ว่าต่างจากน้ำเสียงของนายท่านสวี่
ทว่าหมาซานและจ้าวอู่ไหนเลยจะมีเรี่ยวแรงไปวิเคราะห์สิ่งเหล่านี้
เทพเจ้าแห่งโชคลาภบันดาลโทสะ เพื่อมิให้ตนต้องประสบความซวย พวกมันจึงพากันล้มลุกคลุกคลานผละออกจากห้องหนังสือไป
เมื่อเห็นว่าไร้ผู้เฝ้าตรวจ เซียวมู่ก็รีบยกขวดกระเบื้องออก แล้วเปิดกลไกของช่องลับทันที
เซียวมู่ได้ยินความเคลื่อนไหวทางด้านนอกแล้ว
เขาคอยเฝ้าอยู่ตรงปากทางเข้าช่องลับ ครั้นเห็นช่องลับเปิดออก เขาก็กำเชิงเทียนในมือแน่นในทันใด
กระทั่งมองเห็นว่าผู้ที่ยืนอยู่ตรงปากประตูคือเซียวมู่ เขาจึงค่อยลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
ผ่อนคลายลงทั้งร่าง