ตอนที่ 57 ความคิดที่ล้ำยุค

ตอนที่ 57 ความคิดที่ล้ำยุค

สวีไฉกัดแป้งแผ่นคำหนึ่ง กลิ่นหอมเข้มข้นของซอสพะโล้อบอวล รสชาติยังคงติดตรึงอยู่ที่ริมฝีปากและฟัน

อร่อยยิ่งกว่าหัวสิงโตเสียอีก

“ป้าสวี ฝีมือของท่านดีจริง ๆ” สวีไฉเลียนแบบคนอื่นโดยการนั่งยอง ๆ บนพื้น พลางกินพลางเอ่ยชม

“นี่จะนับเป็นอะไรได้ วันนี้ให้เหล่าเอ้อร์ไปซื้อเนื้อแล้ว พอกลับมาลั่วซินจะทำเนื้อพะโล้ให้พวกเจ้ากิน”

พอพูดถึงเนื้อพะโล้ สวีไฉก็นึกถึงสาเหตุที่ตนเองมาที่นี่ขึ้นมาได้ทันที

“ป้า พวกเขาบอกว่าเนื้อพะโล้บ้านท่านทำได้อร่อย สรุปแล้วเป็นเรื่องจริงหรือไม่”

“ไฉนจะไม่จริงเล่า เจ้ามิได้อาศัยอยู่ในตัวเมืองอำเภอหรอกหรือ ไม่ได้ยินพวกนักเรียนในสำนักศึกษาพูดกันบ้างหรือไร”