กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 44 หญิงชาวบ้านจะยื่นฟ้อง
“ห้าปี” เซียวมู่มือไม่ได้หยุดแม้แต่น้อย ตอบกลับอย่างเป็นธรรมชาติยิ่งนัก
“ห้าปีนั้น เจ้าใช้ชีวิตอยู่ที่ใด” เย่ลั่วซินเอ่ยถามออกมาตรง ๆ
“เมืองหลวง” ในที่สุดเซียวมู่ก็หยุดมือที่เขียนอักษร มองตรงไปที่เย่ลั่วซิน “เรื่องบางเรื่องมิใช่ข้าอยากปิดบังเจ้า เพียงแต่การไม่รู้ย่อมดีกว่ารับรู้มากนักจริง ๆ”
เป็นเช่นนี้อีกแล้ว
เย่ลั่วซินรู้ว่าเซียวมู่ย่อมต้องมีเหตุผลที่มิอาจเอ่ยออกมาได้เป็นแน่
“เช่นนั้นก็รอจนเจ้าคิดว่าสามารถบอกได้ ค่อยบอกข้าเถิด”
นางทำงานในมือต่อไป ทั้งยังเปลี่ยนหัวข้อสนทนาอย่างรวดเร็ว “หวังว่าคนเหล่านั้นที่ซื้อขาหมูไปในวันนี้จะช่วยป่าวประกาศในสำนักศึกษาให้บ้าง เช่นนี้พรุ่งนี้พวกเราก็คงขายกล่องอาหารเหล่านี้หมดเกลี้ยงในพริบตาเดียว”