ตอนที่ 37 รางวัลตอบแทน

ตอนที่ 37 รางวัลตอบแทน

นายอำเภอสังเกตสภาพภายในหมู่บ้านมาตลอดทาง เป็นจริงดังที่เจ้าหน้าที่ที่ว่าการกล่าวไว้ ฟางข้าวถูกสุมรวมเป็นกองฟาง ลานบ้านของทุกครัวเรือนล้วนตากเมล็ดข้าวไว้ อีกทั้งยังมีบางบ้านที่ตากแห้งเรียบร้อยแล้วและเริ่มกรอกใส่กระสอบแล้ว

“หากชาวนาทุกครัวเรือนล้วนมีความรวดเร็วเช่นนี้ ย่อมไม่ทำให้การปักดำต้นกล้าใหม่ต้องล่าช้าอย่างแน่นอน” นายอำเภอทอดถอนใจออกมาประโยคหนึ่ง

อำเภอชิงเหอสามารถปลูกข้าวได้ปีละสองฤดู ทว่าบางครอบครัวเนื่องจากทำไม่ทัน จึงพลาดช่วงเวลาเพาะปลูกที่ดีที่สุดไป

ผู้ใต้บังคับบัญชารีบขานรับว่า “พี่ใหญ่ของข้าอยู่ที่หมู่บ้านหวงซาน เมื่อวานเขาบอกกับข้าว่า ข้าวยังเหลือนวดข้าวไม่เสร็จอีกตั้งครึ่งหนึ่งขอรับ ช่วงหลายวันนี้ล้วนกำลังง่วนอยู่กับการนวดข้าว เกรงว่าหากฝนตกลงมา ย่อมจะตากแดดได้ยากแล้ว”