ตอนที่ 29 ลูกชายข้าซื้อให้

ตอนที่ 29 ลูกชายข้าซื้อให้

“เบาเสียงลงหน่อย” หยางเฟิ่งเอื้อมมือไปปิดปากของเย่ลั่วซินไว้ทันควัน

เย่ลั่วซินต้องออกแรงไม่น้อยจึงจะดึงมือของนางออกได้ คราบน้ำล้างชามยังคงเปรอะเปื้อนอยู่บนใบหน้า เย่ลั่วซินจึงจำต้องใช้แขนเสื้อเช็ดออกเบา ๆ

“อย่าให้แม่ได้ยินเข้าเชียว มิฉะนั้นพ่อคงต้องโชคร้ายอีกแน่” หยางเฟิ่งเอ่ยกระซิบเสียงแผ่ว

“พ่อก็มิได้ทำสิ่งใดผิดนี่ ไม่ใช่เพราะปัญหาอยู่ที่ภรรยาสกุลจ้าวผู้นั้นหรอกหรือ” เย่ลั่วซินเอ่ยถามด้วยเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคนเช่นกัน

“คำพูดนี้ก็ไม่ผิดหรอก ทว่าครานั้นพ่อต้องไปนอนในห้องครัวอยู่ตั้งหนึ่งเดือนเต็มแม่ถึงจะคลายโทสะลงได้ ดังนั้นเรื่องนี้จึงห้ามผู้ใดเอ่ยถึงเด็ดขาด เข้าใจหรือไม่”

เย่ลั่วซินหันศีรษะกลับไป มองดูสวีเจิ้งเซียงที่สีหน้าไม่สู้ดีนัก คล้ายจะกระจ่างแจ้งขึ้นมาในทันที

อีกด้านหนึ่ง ภรรยาสกุลจ้าวสะพายตะกร้าสะพายหลังเดินมุ่งหน้าไปตามคันนาเรื่อย ๆ