ตอนที่ 25 ดอกไม้งามปักบนมูลโค

ตอนที่ 25 ดอกไม้งามปักบนมูลโค

ยามนี้ เขารู้สึกโชคดีเป็นล้นพ้นที่ตอนจะออกเดินทาง ศิษย์พี่ยัดเยียดของแทนตัวและจดหมายมาให้ตน

ตามความคิดของเขา การเข้ามาเก็บยาในป่าลึกเช่นนี้ จะต่างอันใดกับการเด็ดยาตามป่าเขาภายนอกเล่า มิใช่ว่าหยิบแล้วก็ไปได้เลยหรอกหรือ!

ส่วนเจ้าหนูผู้นั้น เขาไม่เคยเห็นอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย

ผู้ใดจะคาดคิดว่าเวลาเพียงสิบปี มันจะฝึกฝนวรยุทธ์จนร้ายกาจถึงเพียงนี้

“ของแทนตัวอันใด” เซียวมู่ได้ยินดังนั้นจึงหยุดมือ

“เจ้าปล่อยข้าลงไปก่อนสิ ข้าขดตัวอยู่ในตาข่ายเช่นนี้จะหยิบให้เจ้าได้อย่างไร” ผู้มาเอ่ยขึ้น

“หยิบมิได้หรือ เช่นนั้นก็รอจนกว่าจะหยิบได้ค่อยว่ากัน ยามนี้ดึกสงัดน้ำค้างลงจัด ข้าขอตัวกลับไปพักผ่อนก่อน” เซียวมู่กล่าวจบก็ยกเท้าเตรียมจะเดินจากไป