กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 22 อีกหนึ่งคราพายุฝน
“คือสิ่งนี้นี่เอง!” เซียวมู่ชี้นิ้วไปยังต้นไม้ต้นหนึ่งซึ่งมิได้สูงใหญ่นัก
ต้นไม้ต้นนี้หากเทียบกับต้นไม้อื่น ๆ แล้วมิได้มีอันใดแปลกพิเศษ ใบไม้รูปวงรี ระหว่างกิ่งก้านใบมีดอกไม้พวงเล็ก ๆ ทิ้งตัวห้อยระย้าลงมา
ยามแลเห็นต้นไม้ต้นนี้ ในที่สุดเย่ลั่วซินก็เข้าใจถึงแผนการของเซียวมู่
หยางเฟิงมีอีกนามหนึ่งว่าต้นหมาหลิว วงศ์วอลนัต เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ เปลือกไม้เข้ายาแก้พิษได้ ใบไม้บดละเอียดคั้นน้ำทำยาฆ่าแมลงได้
“เด็ดใบไม้นี้ลงมาบดให้แหลก จะทำให้ปลาสลบไสลไปชั่วครู่ เจ้าก็สามารถจับได้แล้ว” เซียวมู่เอ่ยอธิบายแก่นาง
เย่ลั่วซินพยักหน้า จากนั้นข้างต้นไม้นั้นนางก็ค้นพบของดีอีกหนึ่งอย่าง!
ต้นโป๊ยกั๊กหนึ่งต้น!