ตอนที่ 15 ข้าช่วยเจ้าบีบนวด

ตอนที่ 15 ข้าช่วยเจ้าบีบนวด

เส้นทางบนภูเขายากลำบากอย่างแท้จริง

ช่วงที่เพิ่งถึงเชิงเขายังพอทำเนา ทว่ายิ่งเดินขึ้นไปสูงเท่าใด หนทางก็ยิ่งสูงชันขึ้นเท่านั้น หากไม่ระวังเพียงนิดเดียวก็อาจลื่นล้มได้

แสงตะวันยังส่องลงมาไม่ถึงในราวป่า หยาดน้ำค้างบนใบไม้และพงหญ้ายังไม่แห้งเหือด ยามปัดผ่านร่าง ไม่นานก็เปียกชุ่มไปทั่ว

เซียวมู่เดินกรุยทางอยู่ด้านหน้า พยายามดึงกิ่งไม้ที่ยื่นขวางทางออกไปด้านข้าง เพื่อให้เย่ลั่วซินเดินได้สะดวกขึ้นบ้าง

ทว่ากลับมิได้ช่วยอะไรได้มากนัก

ทางบนเขาหาได้ราบเรียบไปเสียทั้งหมด บางแห่งถึงกับต้องให้เซียวมู่คอยดึงนางอยู่ด้านบน เย่ลั่วซินจึงจะปีนป่ายขึ้นไปได้

เดินไปได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม เย่ลั่วซินก็เหนื่อยหอบจนแทบขาดใจ ประจวบเหมาะกับเบื้องหน้ามีแผ่นหินใหญ่ราบเรียบอยู่แผ่นหนึ่ง เซียวมู่จึงวางตะกร้าสะพายหลังลง หยิบเบาะรองผืนหนึ่งออกมา แล้วให้เย่ลั่วซินนั่งพักบนแผ่นหิน