ตอนที่ 12 เอาเงินทั้งหมดมาไว้ที่เจ้า

ตอนที่ 12 เอาเงินทั้งหมดมาไว้ที่เจ้า

“มิได้ตั้งใจจะทำให้เจ้าตกใจ” เซียวมู่เอ่ย “เดิมทีก็เจ็บอยู่หรอก ทว่าพอมองดูแล้ว ก็ไม่ค่อยเจ็บเท่าใดแล้ว”

เย่ลั่วซินไหนเลยจะเคยถูกหยอกเย้าเช่นนี้ ใบหน้าพลันยิ่งแดงระเรื่อขึ้นไปอีก

“เอาเถิด เข้านอนเถอะ พรุ่งนี้ขายโสมแล้ว ข้าจะพาเจ้าไปจัดเทียบยา” เซียวมู่ช่วยคลี่คลายความกระดากอายให้นาง

เย่ลั่วซินจึงเพิ่งตระหนักได้ว่า ที่แท้มิใช่เพียงแค่นางที่จำวันเวลาได้ เซียวมู่ยามเดินทางอยู่ภายนอก ก็ยังคงจำวันเวลาที่นางต้องกินยาได้อยู่ตลอด

ยาของนางกำลังจะหมดลงพอดี เขาก็กลับมาพอดีเช่นกัน

แยกจากกันไปสิบกว่าวัน ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองกลับคล้ายจะร่นชิดเข้ามาไม่น้อย

พวกเขานอนอยู่บนเตียงคนหนึ่งด้านในคนหนึ่งด้านนอก ระยะห่างที่คั่นกลางอยู่ใกล้ชิดกว่าแต่ก่อนขึ้นมาบ้าง

หนึ่งราตรีผ่านพ้นไร้วาจา