ตอนที่ 7 จากกันชั่วคราว

ตอนที่ 7 จากกันชั่วคราว

ยามจันทราลอยเด่นเหนือยอดหลิว เซียวมู่ก็ก้าวเดินเข้ามาจากด้านนอก

เขาเดินเข้าประตูพลางกวาดสายตามองไปที่โต๊ะเป็นอันดับแรก

เมื่อเห็นว่าปิ่นไม้ถูกเก็บไปแล้ว ก็รู้ได้ทันทีว่าเย่ลั่วซินเห็นมันแล้ว

หลังจากอาบน้ำเสร็จเดิมทีเย่ลั่วซินก็เริ่มง่วงเพลียอยู่บ้าง ทว่าเซียวมู่ยังไม่กลับมา นางจึงไม่อยากชิงหลับไปก่อน จึงหยิบคัมภีร์จั่วจ้วนเล่มหนึ่งจากหัวเตียงมานั่งอ่านอยู่ริมเตียง

ครั้นได้ยินเสียงประตูดังขึ้น นางก็รีบวางตำราลงแล้วลุกขึ้นยืนทันที

“ข้า แค่เปิดดูไปเรื่อยเปื่อยเจ้าค่ะ” นางเอ่ยอธิบายเสียงแผ่ว

“อยากดูก็ดูเถิด แต่ว่า เจ้าถึงกับรู้หนังสือด้วยรึ” เซียวมู่ค่อนข้างแปลกใจ