เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 3 ลูกสะใภ้ข้าคือดาวนำโชค
เซียวมู่เป็นคนพูดน้อย เมื่อเห็นว่าเย่ลั่วซินมิได้เอ่ยถามสิ่งใด เขาก็หันหลังกลับไปโดยสิ้นเชิง และมิได้หันกลับมาอีกเลย
เกวียนเทียมวัวส่งคนมาจนถึงหน้าประตูบ้าน
ทั้งสองคนก้าวลงจากเกวียนตามลำดับหน้าหลัง เย่ลั่วซินเดินตามหลังเซียวมู่ ย่างก้าวตามติดเข้าไปในลานเรือน
ภายในลานเรือน ผู้คนที่มาร่วมดื่มสุรามงคลต่างแยกย้ายกันไปนานแล้ว มีเพียงหลี่เจิ้งและญาติสนิทในหมู่บ้านไม่กี่คนที่นั่งดื่มน้ำชาอยู่ด้วยกัน
เมื่อเห็นคนทั้งสองก้าวเข้ามาในลานเรือน ทุกคนต่างหยุดการกระทำในมือแล้วมองตรงมา
เย่ลั่วซินถูกจ้องมองจนรู้สึกชาวาบในใจ นางก้มหน้ามองปลายเท้าไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
เวลานี้ หยางเฟิ่งพี่สะใภ้ของเซียวมู่เดินเข้ามา ในมือของนางถือผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวสีแดงผืนหนึ่ง แล้วคลุมลงบนศีรษะของเย่ลั่วซินทันที