เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 407 ข้ามผ่านพายุหิมะท่วมกาย เขาต้องการเพียงฉางอันของเขา
ฝุ่นควันหลังศิลาบรรพชนแตกสะบั้นยังมิทันจางหาย
เฉินเสวียนเก็บกระบี่เดินกลับมาข้างกายซูฉางอัน ชุดดำเปรอะเปื้อนคราบเลือด บนบ่ามีเศษหินศิลาหล่นทับอยู่สองสามชิ้น กำแพงปรักหักพังรอบทิศพังทลาย ชีพจรวิญญาณที่ขาดสะบั้นส่งเสียงครางแผ่วอยู่ใต้พิภพ เฉินฝานและเหล่าศิษย์สายรองยืนอยู่หน้าเศษศิลา ไม่มีผู้ใดส่งเสียงแม้แต่คนเดียว
สายตาของซูฉางอันเลื่อนจากใบหน้าของเขาลงมายังเอว
กระบี่หักเข้าฝักไปแล้ว ทว่าลวดลายกระบี่ในฝักกลับสว่างวาบสลับดับลง ทุกคราที่ปราณกระบี่พลุ่งพล่าน ข้อนิ้วที่กุมกระบี่ของเฉินเสวียนจะเกร็งแน่น คล้ายกำลังสะกดข่มสิ่งใดอยู่
นางยกมือขึ้นเคาะฝักกระบี่เบา ๆ
เสียงหึ่งดังขึ้นคราหนึ่ง ภายในฝักพลันมีเสียงก้องกระบี่แหลมคมดังสะท้อนออกมาทันใด
“ศิลาผุพังของตระกูลเฉินฟันเสร็จแล้ว”