เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 386 สิ่งที่โซ่ตรวนผูกรั้ง แท้จริงคือภัยพิบัติเก้าแคว้น
เหนือเหวเยือกหนาว ลมและหิมะกดทับความเงียบงันประหนึ่งความตาย
หลี่ฉางเกิงโครงกระดูกขาวคุกเข่าอยู่ในกองหิมะ ฝ่ามือกระดูกครึ่งท่อนยันพื้นดินไว้ ไฟดวงจิตวูบวาบสว่างดับไม่คงที่
จิ้งจอกสวรรค์โบราณนั่งอยู่ใจกลางแกนค่ายกลหินดำ
เก้าหางแผ่ขยายออกเป็นชั้น ๆ ปกป้องหลี่ฉางเกิงวัยเยาว์ไว้ด้านในสุด นางมิได้หันไปมองหลี่ฉางเกิงโครงกระดูกขาวอีก เพียงก้มหน้ากดหน้าผากของเด็กหนุ่มไว้ คอยช่วยเขาสะกดปราณดำที่พยายามแทรกตัวออกมาจากในร่างทีละสาย
ด้านหลังเนินหิมะ
ซูฉางอันหมอบต่ำยิ่งนัก
ฝ่ามือของนางกดทับจุดยึดชีพจรธรณีที่ถูกตนเองแช่แข็งจนแตกร้าว รอยแตกบนปลายนิ้วกลายเป็นสะเก็ดเลือดไปนานแล้ว ไอเย็นเจาะผ่านดินเยือกแข็งลึกเข้าไปถึงกระดูก แต่นางกลับมิได้ขยับเขยื้อน
เพราะหมอกดำใต้เหวเยือกหนาวมิได้สงบลงเลย