กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 384 จงมองดูอนาคต อย่าได้เชื่อคำเขา
ลมเหนือเหวเยือกหนาว ในที่สุดก็เบาลงบ้างแล้ว
ทว่ายามลมพายุหิมะสงบลง กลับยิ่งทำให้เสียงกระดูกแตกละเอียดยิ่งแจ่มชัดขึ้น
หลี่ฉางเกิงโครงกระดูกขาวลอยคว้างอยู่กลางเวหา ฝ่ามือขวาครึ่งท่อนกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว
ผงกระดูกขาวหม่นถูกสายลมม้วนพัด ร่วงหล่นลงสู่เหวเยือกหนาวโดยไร้แม้แต่สุ้มเสียงใด
ประตูสีเลือดบานนั้นใต้ฝ่าเท้าเขาก็กำลังสั่นไหวเช่นกัน
เงาเศษเสี้ยววันเวลาภายในประตูบิดเบี้ยวไม่แน่นอน ยามหนึ่งสะท้อนภาพศาลเจ้ารกร้าง ยามหนึ่งสะท้อนภาพก้นเหวลึก และบางคราก็มีโซ่ตรวนยื่นโผล่ออกมาครึ่งท่อน คล้ายกับมีสิ่งใดปรารถนาจะปีนป่ายย้อนกลับมาจากอนาคต
จิ้งจอกสวรรค์โบราณนั่งอยู่ใจกลางแกนค่ายกลหินดำ
นางมิได้ไล่ตามตี