กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 382 ชะตาอาฆาตสุดขั้ว
เหวเยือกหนาวอยู่ห่างจากเมืองลั่วเยี่ยนไปทางทิศเหนือ 30 ลี้
ยามที่ซูฉางอันเดินมาถึงที่นี่ พื้นรองเท้าก็ขาดวิ่นไปนานแล้ว ผืนผ้าที่แข็งกร้านเพราะความเย็นแนบชิดข้อเท้า ทุกย่างก้าวที่เดิน น้ำแข็งหิมะล้วนไหลทะลักเข้าไปข้างใน
เบื้องหน้าไร้สิ้นหนทาง
ฟ้าดินประหนึ่งถูกผู้ใดคว้านหายไปชิ้นหนึ่งจากตรงกลาง
หน้าผาสูงชันขวางกั้นอยู่ตรงสุดปลายทุ่งหิมะ ใต้ผามืดมิดไร้ขอบเขต พายุหิมะพัดผ่านไป เพียงตกลงสู่เหนือห้วงเหวลึก ก็ถูกความเยือกเย็นอันไร้รูปร่างย้อมจนกลายเป็นสีเทาดำ ลอยไปได้ไม่ไกลก็สลายตัว
ภายในเหวเยือกหนาวมีไอปราณพวยพุ่งออกมาไม่ขาดสาย
มิใช่สายลม
คล้ายมีสิ่งใดนอนหมอบอยู่ใต้พิภพ กำลังหายใจเข้าออกมากกว่า