เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 370 แย่แล้ว สตรีผู้นั้นเริ่มดักหน้าจุดเกิดแล้ว
ซูฉางอันหมุนกายกลับมา
ชายเสื้อคลุมสีขาวที่ขาดวิ่นสะบัดพลิ้วอย่างรุนแรงท่ามกลางพายุห้วงเวลาอันบ้าคลั่ง ส่งเสียงพึ่บพั่บเสียดหู สายตาของนางทอดข้ามซากปรักหักพังที่เกลื่อนกลาด ข้ามผลึกน้ำแข็งไท่อินทั้งสามก้อนที่ปกป้องกู้เซียง เฉินเสวียน และไป๋อินเอาไว้ จนกระทั่งไปหยุดนิ่งและจับจ้องแน่วแน่อยู่ที่เบื้องหน้า
ณ ที่แห่งนั้น คือธาราแห่งกาลเวลาสายหนึ่งที่กำลังซัดสาดคลื่นระลอกสีขาวหม่นอันเชี่ยวกราก
เหนือศีรษะขึ้นไป เพดานถ้ำหินละลายภายใต้แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวของอัสนีภัยเก้าชั้นเก้าสวรรค์ กำลังส่งเสียงครวญครางราวกับมิอาจแบกรับได้อีกต่อไป ชั้นหินออบซิเดียนพังทลายลงมาเป็นบริเวณกว้าง หินยักษ์หนักนับร้อยนับพันตันร่วงหล่นลงมาหวีดหวิว ทว่าหินยักษ์เหล่านั้นยังมิทันได้แตะต้องพื้นดิน ก็ถูกธารปั่นป่วนห้วงเวลาในอากาศบดขยี้แหลกลาญ แปรสภาพเป็นผุยผงปลิวกระจายคลุ้งไปทั่วบรรยากาศสีเลือด
เมื่อโครงกระดูกแห้งกรังของหลี่ฉางเกิงจมหายเข้าไปในหมอกฟ้าบุพกาลอย่างสมบูรณ์ และดิ่งลึกสู่ธาราแห่งกาลเวลา รอยแยกห้วงเวลาที่ถูกฉีกกระชากออกอย่างฝืนธรรมชาตินั้นก็หลุดออกจากการควบคุมไปโดยสิ้นเชิง