เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 367 พยัคฆ์คลั่งสู่กับดักมรณะ หลี่ฉางเกิงเผยคมมีดไม้ตาย
“ในที่สุด... ปราณภัยพิบัติก็เพียงพอแล้ว”
เสียงพึมพำนี้ลอยออกมาจากส่วนลึกแห่งยมโลก ทว่ากลับดังก้องราวกับระฆังมรณะในทะเลจิตของซูฉางอัน
ดวงตาอันเย็นชาของซูฉางอันหดเกร็งลงฉับพลัน สัมผัสไท่อิมกวาดผ่านพื้นหินออบซิเดียนครอบคลุมทั่วทั้งถ้ำหินใต้ดินในชั่วพริบตา ในทุกแห่งหนที่กฎเกณฑ์แห่งความหนาวเหน็บสุดขั้วพาดผ่าน ค่ายกลหลอมวิญญาณจิ่วโยวที่เดิมทีควรจะพังทลายไปพร้อมกับการแตกสลายของโซ่ตรวนแกนกลาง ยามนี้กลับปรากฏสภาวะอันพิกลพิการชวนขนพองสยองเกล้าขึ้นมาแทน
ลวดลายค่ายกลมิได้สลายตัว ลวดลายสีแดงคล้ำเหล่านั้นเปรียบประดุจเส้นชีพจรมีชีวิตที่ดูดซับโลหิตจนอิ่มตัว กำลังไหลเวียนย้อนกลับตามวิถีที่ขัดต่อกฎเกณฑ์ธรรมชาติแห่งฟ้าดิน
ฐานรากค่ายกลอันมหึมาไม่ส่งผ่านเจตจำนงกระบี่ที่ถูกลอกร่อนออกมาสู่ภายนอกอีกต่อไป หากแต่ยุบตัวลงสู่ภายใน กลายสภาพเป็นหลุมดำไร้ก้นบึ้ง มันกำลังกระหายในพลังงานพิเศษอันรุนแรงและสุดขั้วยิ่งกว่าอย่างบ้าคลั่ง