เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 365 ไท่อิมตกสู่จิ่วโยว วาจาโอหังบดขยี้โซ่ตรวน
ภายในถ้ำหินปูนลึกสุดหยั่งใต้พิภพ กลิ่นคาวเลือดในอากาศเข้มข้นจนแทบจะกลั่นตัวเป็นรูปธรรม
“เจ้าจะไปเข้าใจนางได้อย่างไร”
เสียงเย้ยหยันแหบแห้งของเฉินเสวียนดังก้องสะท้อนระหว่างผาหินอันเวิ้งว้าง วาจาประโยคนี้แทงลึกเข้าไปยังก้นบึ้งใจมรรคที่เหือดแห้งมานานถึง 3,000 ปีของหลี่ฉางเกิงได้อย่างแม่นยำไร้เปรียบ
หลี่ฉางเกิงนั่งขัดสมาธิอยู่ริมขอบแกนค่ายกล บนใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกมาเนิ่นนานหลายปีนั้น กล้ามเนื้อกระตุกเกร็งอย่างไม่อาจควบคุมอยู่หลายครา สีหน้าที่เดิมทีเย็นชาบิดเบี้ยวไปในชั่วพริบตา วิถีไท่ซ่างว่างฉิงที่เขาบำเพ็ญมา 3,000 ปีนี้ เสแสร้งมาเนิ่นนานจนกระทั่งตนเองยังแยกไม่ออกว่าจริงหรือเท็จ ยามตกอยู่ในสายตาของผู้อื่นก็เป็นเพียงหน้ากากอันแข็งทื่อชวนขัน แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายเปรี้ยวเน่าผุพังสายหนึ่ง
“เดรัจฉานดื้อดึงโง่เขลา” หลี่ฉางเกิงเค้นเสียงฮึดฮัดในลำคอ ตราประทับเวทที่สองมือผสานแปรเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน