0360

⬢⬢⬢

ตอนที่ 360 ความแปรปรวน ณ ถิ่นบรรพชนตระกูลเฉิน พยัคฆ์คลั่งมหาปราชญ์สำแดงเดช

เทพธิดาตระกูลหวังทรุดกองอยู่บนพื้น ของเหลวไหลนองใต้ร่าง ซูฉางอันถือกระบี่ก้มมองลงมา

ท้องฟ้าแห่งจงโจว เดิมทีถูกคลื่นสะท้อนสีแดงคล้ำจากการแตกสลายของค่ายกลย้อมจนกลายเป็นสีสันพิลึกพิลั่น ทว่าในชั่วพริบตาถัดมา สีสันชั้นนี้กลับถูกกลิ่นอายหนักอึ้งโบราณสายหนึ่งลบล้างไปอย่างหักหาญ

ม่านเมฆถูกฉีกกระชากออกอย่างรุนแรง

เงาร่างมายาสูงตระหง่านพันจั้งสายหนึ่ง ค่อย ๆ ร่อนลงมาจากเหนือเก้าชั้นฟ้า

นั่นคือภาพฉายดวงจิตวิญญาณของเฉินป๋อยง สีหน้าของเขาเย็นชาแข็งกร้าว ก้มมองซากเทพตกเบื้องล่าง แววตาไร้ซึ่งความผันผวนทางอารมณ์แม้แต่น้อย มีเพียงความเฉยชาของผู้สูงส่งที่ก้มมองมดปลวก

ฝ่ามือของเขาประคองระฆังโบราณสำริดเขียวไว้ใบหนึ่ง

ระฆังใบนี้เล็กกว่าร่างต้นของระฆังเจิ้นเทียนที่แหลกสลายไปในดินแดนมรณะราชสำนักอสูรก่อนหน้านี้หนึ่งรอบ ทว่าลวดลายค่ายกลและกฎเกณฑ์จักรพรรดิที่ไหลเวียนอยู่บนผิวระฆังกลับถอดแบบกันมาอย่างไม่ผิดเพี้ยน นี่คือกระถางบุตรเล็กของระฆังเจิ้นเทียน

“ซูฉางอัน” เสียงของเฉินป๋อยงกดทับลงมาจากม่านเมฆ ทุกถ้อยคำล้วนแฝงพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่สั่นสะเทือนห้วงมิติ ดังก้องกังวานอยู่เหนือซากปรักหักพัง “เจ้าสมคบคิดกับราชสำนักอสูร ทำลายมหาค่ายกลของตระกูลเฉินข้า บัดนี้กลายเป็นนักโทษอุกฉกรรจ์ที่ตระกูลเฉินต้องประหารแล้ว”