0339

⬢⬢⬢

ตอนที่ 339 กระดานที่ข้าจะพลิก ผู้ใดก็ขวางมิได้

“ข้าต้องการให้ร่างนี้เดินกลับสู่โลกหล้าอย่างมีชีวิต และต้องมีชีวิตอยู่อย่างโอหังยิ่งกว่าผู้ใดในใต้หล้าเก้าแคว้นนี้!”

สุรเสียงกระแทกเข้ากับน้ำแข็งทมิฬหมื่นปี ปลุกเสียงสะท้อนระลอกแล้วระลอกเล่า สั่นสะเทือนจนแท่งน้ำแข็งที่ห้อยย้อยลงมาจากเพดานถ้ำร่วงกราว

ชุนเสียนทรุดนั่งลงกับพื้น ม่านตาที่เดิมทีไร้ประกายชีวิตสั่นไหวอย่างรุนแรง นางเงยหน้าจ้องเขม็งไปยังอาภรณ์ขาวไท่ซู่ของซูฉางอัน บนใบหน้าเย็นชาที่ละม้ายคล้ายนางถึงเจ็ดส่วนนั้น บัดนี้หลงเหลือเพียงความยโสโอหังที่อยู่เหนือความเป็นความตาย