0324

⬢⬢⬢

ตอนที่ 324 ทวยเทพก้มเกล้าลมสายฟ้าสงัด แลเห็นเพียงโฉมสะคราญกลายสู่หิ่งห้อยลอยล่อง

ซูฉางอันขยับริมฝีปากอันซีดเผือด

คำสองคำนั้นแผ่วเบาจนแทบจะถูกพายุหิมะกลืนกิน ทว่ากลับทำให้การเคลื่อนไหวของบุรุษสองคนที่กำลังเกลือกกลิ้งอยู่บนผืนโคลนชะงักค้างลงกลางคัน

ท่ามกลางซากปรักหักพังโดยรอบ แม้กระทั่งเสียงหวีดหวิวของสายลมก็ยังเลือนหายไป

ฝ่ามือผอมแห้งที่เปรอะเปื้อนคราบโคลนและคราบโลหิตของกู้เซียงยังคงจับอยู่ที่ท้ายทอยของไป๋อิน ขณะที่สองมือข้อกระดูกใหญ่โตของไป๋อินก็กำลังกำเสื้อเชิ้ตยาวสีครามขาดวิ่นตรงหน้าอกของกู้เซียงจนมองไม่ออกว่าเป็นสีใด