เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 322 ใจเดียวหนึ่งทวารคงอัคคีแท้ ตราเก่าสามชาติสลักไออุ่น
ซากปรักหักพังหวนคืนสู่ความเงียบงันประดุจป่าช้าอีกครา
พายุหิมะแห่งดินแดนเหนือสุดสงบลงเพียงชั่วครู่ ก็กวาดพัดเกล็ดน้ำแข็งแหลมคมหวีดหวิวซัดสาดเข้ามาอีกระลอก
ซูฉางอันเค้นคั้นเอาแก่นแท้จิ้งจอกสวรรค์และอัคคีแท้หงส์เพลิงหยดสุดท้ายจากส่วนลึกของวิญญาณเทพออกมาจนหมดสิ้น
นางใช้อากัประกาศิตอันดุดันสะกดข่มกู้เซียงและไป๋อินที่ตกสู่ความบ้าคลั่ง ทั้งยังสยบกระบี่หักท่อนนั้นที่กำลังคลุ้มคลั่งลงพร้อมกัน
การฝืนเค้นพลังเกินขีดจำกัดเช่นนี้ นำมาซึ่งการตีกลับอันถึงแก่ชีวิตในทันที
เปลวเพลิงสีชาดชั้นนั้นที่ปกคลุมอยู่บนผิววิญญาณเทพของนางและเพียงพอจะสะกดข่มมหาอริยะกับกฎกึ่งจักรพรรดิ มอดดับลงอย่างสิ้นเชิงในยามที่กระบี่หักร่วงกระแทกลงสู่พื้นหิมะ
เมื่อขาดพลังแห่งแก่นต้นกำเนิดค้ำจุน ความรู้สึกเฉือนเฉือนอันว่างเปล่าบนทุ่งหิมะไร้วิญญาณที่มุ่งเป้าต่อวิญญาณเทพโดยเฉพาะก็โถมซัดเข้ามา
ราวกับมีมีดคมเลาะกระดูกอันละเอียดยิบไร้จำนวน ทิ่มแทงทะลวงลึกเข้าไปถึงก้นบึ้งแห่งกายาดวงจิตของนาง