เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 310 หิมะคลุมเทือกเขาดั่งฝัน ใครยื่นหัตถ์ทิพย์ฉุดรั้งกาลเวลา
ส่วนลึกของทุ่งหิมะสุดเหนือ ลมพายุพัดหอบเอาหิมะหนาทึบขึ้นมา โถมซัดไปทั่วฟ้าดินอย่างบ้าคลั่ง
ที่นี่คือเขตต้องห้ามรกร้างว่างเปล่าที่สุดในแดนเหนือ เต็มไปด้วยกฎไร้วิญญาณที่ไม่ยินยอมให้มีสิ่งมีชีวิตใดดำรงอยู่ได้
โครงร่างวิญญาณเทพโปร่งแสงที่ยังหลงเหลือเพียงกลุ่มเดียวของซูฉางอัน กำลังก้าวเท้าหนักเบาสลับกันย่ำบุกไปในกองหิมะลึกระดับหัวเข่า
นางไร้ซึ่งกายเนื้อ ลมและหิมะพัดทะลุผ่านแสงเงาของนางไป ไม่อาจนำพาความหนาวเหน็บอย่างที่กายสังขารของมนุษย์ทั่วไปสัมผัสได้มาสู่
ทว่าความเจ็บปวดที่เกิดจากสภาพเช่นนี้กลับยิ่งใหญ่เหนือกว่าการทรมานทางร่างกายมากมายนัก
กฎไร้วิญญาณมองว่ากลุ่มตัวตนที่ก่อตัวขึ้นจากพลังงานวิญญาณเทพล้วน ๆ ของนางเป็นสิ่งแปลกปลอม จึงคอยลอกร่อนพลังงานอันเบาบางอยู่แล้วในร่างของนางออกไปอย่างต่อเนื่อง
ทุกย่างก้าวที่ทอดออกไป นางสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าขอบของวิญญาณเทพกำลังถูกพลังที่ไร้รูปฉีกกระชาก