กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 284 สุสานเก่าบุปผาร่วงโรยลับหาย เพลิงใหม่ลามทุ่งเยือนสู่ฝัน
ภายในโถงกุยหยวนเงียบสงัดยิ่งนัก
เงียบจนกระทั่งได้ยินเสียงหยดเลือดของเฉินเสวียนร่วงกระทบลงบนเศษอิฐ
หลี่ฉางเกิงชักเท้ากลับไป
เขาไม่ได้เหยียบลงมาอีก เขายืนอยู่ตรงริมขอบเหวลึก หันหลังให้เฉินเสวียน ทอดสายตามองดูความมืดมิดเบื้องล่าง
เฉินเสวียนนอนคว่ำอยู่กับพื้น
กระดูกสันหลังหักสะบั้นไปสองท่อน
เล็บมือทั้งสองข้างเปิดร่นขึ้นมา นิ้วมือทั้งสิบชุ่มโชกไปด้วยเลือดเนื้อจนเลอะเลือน ใบหน้าของเขาแนบชิดกับเศษอิฐอันเย็นเยียบ ตาขวาถูกโลหิตบดบังจนพร่ามัว เหลือเพียงตาซ้ายที่ยังพอมองเห็นสรรพสิ่ง
เขามองเห็นแผ่นหลังของหลี่ฉางเกิง