0274

⬢⬢⬢

ตอนที่ 274 คนในกรงยิ้มรับกุญแจกรง พลิกเป็นเจ้าบ้านเชิญท่านเข้าสู่กรง

เสียงฝีเท้าของหลี่ฉางเกิงเลือนหายไปจนสิ้นสุดปลายทางเดิน

ภายในโถงปีกหลงเหลือเพียงเสียงแผ่วเบาของไส้ตะเกียงที่กำลังลุกไหม้ เฉินเต้าหลินประคองถ้วยชา สายตาหยุดนิ่งอยู่บนใบหน้าของเฉินเสวียนชั่วครู่ วางถ้วยลง แล้วลุกขึ้นยืน

“วันนี้เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง พักผ่อนให้เร็วหน่อยเถิด”

เขาไม่ได้เอ่ยถึงโถงกุยหยวนอีก ทั้งไม่ได้พูดถึงป้ายผู้คุ้มกันประจำตระกูล นำพาผู้อาวุโสทั้งสี่ก้าวพ้นประตูโถงไป เสียงฝีเท้าอันพร้อมเพรียงค่อย ๆ ห่างไกลออกไป

ประตูโถงปิดลง

แผ่นหลังของเฉินเสวียนผละออกจากพนักเก้าอี้ เสื้อตัวในแนบติดแนวกระดูกสันหลัง เย็นเยียบเปียกชื้นไปหมด มือของเขายังคงวางทาบอยู่บนด้ามกระบี่ ข้อนิ้วขาวซีด

ภายในทะเลจิต ซูฉางอันพิงอยู่ตรงมุม เก้าหางยังมิทันได้คลี่สยายออกจนหมด สัมผัสจากจิตสำนึกเทวะสายนั้นที่เฉียดผ่านกรอบประตูเมื่อครู่ยังคงหลงเหลืออยู่ คล้ายกับมีผู้ใดนำเล็บอันเย็นเยียบมากรีดลงบนต้นคอคราหนึ่ง

นางผ่อนลมหายใจอยู่ชั่วครู่ จึงเอ่ยปาก