0271

⬢⬢⬢

ตอนที่ 271 อย่าได้กล่าวคุณบิดรผู้ให้กำเนิดหนักหนา จงถามใจคราควักกระดูกปีนั้น

เรือเหินเทียบจอดสนิท

บันไดหยกขาว 36 ขั้นทอดยาวจากประตูเมืองมาจนถึงใต้ลำเรือเหิน ทุกขั้นสลักตราประจำตระกูลเฉินเอาไว้

สองฟากฝั่งบันไดมีผู้คนยืนเรียงรายนับร้อย ฝั่งซ้ายคือสายตรง สวมอาภรณ์ผ้าแพรพรรณคาดเข็มขัดทอง เชิดคางขึ้นเล็กน้อย ฝั่งขวาคือสายรอง สวมชุดผ้าสีเทากับรองเท้าผ้า ยืนต่ำลงไปครึ่งขั้น

ตรงกลางเว้นช่องว่างเป็นทางเดินกว้าง 3 ก้าว

เฉินเต้าหลินก้าวลงจากเรือเหินเป็นคนแรก ชายเสื้อคลุมยาวสีทองคำม่วงถูกสายลมพัดเปิดขึ้นมุมหนึ่ง เขายืนอยู่บนจุดสูงสุดกวาดสายตามองฝูงชนแล้วพยักหน้าคราหนึ่ง

ผู้คนเบื้องล่างประสานเสียงพร้อมเพรียง “ขอน้อมรับบรรพจารย์สาม”

เฉินเสวียนยืนนิ่งอยู่บนหัวบันไดเทียบเรือ สายตาทอดข้ามขั้นบันไดและผู้คน ไปหยุดอยู่ที่ตัวอักษร “เฉิน” ใจกลางประตูเมือง

ซูฉางอันหดตัวหลบอยู่ในทะเลจิตของเขาเพื่อลดการสิ้นเปลือง และกำลังเฝ้ามองอยู่เช่นกัน