กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 265 ผู้ถูกเลือกก็เจ็บปวดเช่นกัน
ภายในห้องลับเหลือเพียงเฉินเทียนโย่วอยู่ตามลำพัง
อักขระยันต์บนผนังเหล็กเร้นลับยังคงทอแสงริบหรี่ สาดส่องเส้นผมที่ขาวโพลนไปครึ่งศีรษะของเขาจนดูบาดตายิ่งนัก เขายืนพิงโคนกำแพง มือซ้ายลูบหน้าอกของตนเองโดยไม่รู้ตัว
รอยแตกร้าวบนกระดูกสูงสุดกำลังขยายวงกว้าง
แสงสีม่วงกะพริบวูบวาบซึมลอดออกมาจากรอยแยก ลวกจนเนื้อหนังไหม้เกรียม ทว่าเฉินเทียนโย่วกลับมิได้สนใจมัน การเคลื่อนไหวที่เขาลูบรอยแยกนั้นแผ่วเบายิ่ง ประหนึ่งกำลังลูบแผลเป็นเก่าแก่รอยหนึ่ง
เขาหวนนึกถึงเรื่องราวบางอย่าง
เรื่องราวเมื่อนานแสนนานมาแล้ว
——
ปีที่เขาอายุสามขวบ เขาถูกพาเข้าไปในศาลบรรพชนตระกูลเฉิน