เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 262 หวนย้อนเส้นทางลืมรัก นางบุกสู่วัฏสงสารฟาดฟันโซ่ตรวนเก่าเพื่อข้า
เฉินเสวียนกุมมือของซูฉางอันไว้ มือขวาถือกระบี่หนัก
ปลายกระบี่งัดเปิดบานประตูทองสัมฤทธิ์ขนาดยักษ์เบื้องหน้า เสียงเสียดสีอันทึบหนักดังก้องสะท้อนไปตามปลายทางเดิน
เฉินมู่และเหล่าศิษย์สายรองอีกหลายสิบคนกระชับอาวุธในมือแน่น แม้แต่หายใจแรงยังมิกล้า ได้แต่ก้าวตามหลังคนทั้งสองไปติด ๆ
เมื่อก้าวข้ามธรณีประตู ทัศนียภาพเบื้องหน้าพลันเปิดกว้างขึ้นอย่างฉับพลัน
ที่นี่คือโถงด้านนอกอันกว้างขวางยิ่งนัก บนเพดานโถงฝังไข่มุกราตรีขนาดเท่ากำปั้น ส่องสว่างทั่วทั้งบริเวณจนเจิดจ้าราวกับเวลากลางวัน
เสาหินขนาดสิบคนโอบหลายต้นล้มระเนระนาดอยู่บนพื้น กระเบื้องหยกเขียวบนพื้นปูไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ตรงตำแหน่งใจกลาง ยุบตัวลงเป็นสระหยกขาวขนาดสิบจั้ง
ของเหลวภายในสระเหือดแห้งไปเกือบหมด หลงเหลือเพียงชั้นน้ำเลือดสีแดงเข้มบาง ๆ อยู่ที่ก้นสระเท่านั้น