เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 257 พี่น้องร่วมสายเลือดป้อนพิษด้วยตนเอง คอยดูว่าผู้ใดจะลิขิตฟ้าดิน
เฉินเทียนโย่วยืนตระหง่านอยู่บนหัวเรือเหาะสำริด ชุดคลุมยาวสีทองคำม่วงผืนนั้นสะบัดชายเสียงดังพรึบพรับท่ามกลางลมปราณอันกราดเกรี้ยว เงาร่างประดุจขุนเขาหนักอึ้ง กดทับลงบนขอบหลุมฝังมังกรอย่างแน่นหนา
เขาค่อย ๆ ยกมือขวาขึ้น นิ้วชี้และนิ้วกลางแนบชิดกัน แฝงไว้ด้วยท่วงทาราวกับพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ ก่อนจะแตะลงบนหน้าอกของตนเองเบา ๆ
“หึ่ง——!”
ภายใต้เนื้อผ้าที่เคยเรียบตึง โครงร่างของกระดูกอันขรุขระแหลมคมท่อนหนึ่งพลันสว่างวาบขึ้นมา
นั่นคือกระดูกสูงสุดที่เดิมทีเป็นของเฉินเสวียน ทว่ายามนี้กลับส่งเสียงร่ำร้องอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายในร่างของศัตรู
แสงสีม่วงพวยพุ่งทะลักออกมาราวกับคลื่นสมุทร ย้อมหมอกหนาทึบโดยรอบจนกลายเป็นสีม่วงในชั่วพริบตา