0242

⬢⬢⬢

ตอนที่ 242 ศัตรูพบพานทางแคบ แสงทองขวางวิถี

สายหมอกภายในหุบเขาตัดวิญญาณเป็นสีเขียวคล้ำเจือกลิ่นคาวหวานชวนคลื่นเหียน

ดินโคลนใต้ฝ่าเท้านั้นยวบยาบเปียกแฉะ ยามเหยียบย่ำลงไปแต่ละก้าว สามารถบดคั้นน้ำสีดำคล้ำทะลักออกมาได้

บางครายังเหยียบโดนเศษกระดูกแตกหักที่ไม่อาจล่วงรู้ได้ว่าเป็นของสัตว์ร้ายชนิดใดทิ้งเอาไว้

ส่งเสียงแตกหักดังกริ๊กแผ่วเบา ยิ่งขับเน้นให้ก้นหุบเขาอันเงียบงันประดุจป่าช้าแห่งนี้ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้นไปอีก

เฉินเสวียนเดินอยู่หน้าสุด

ในมือของเขาถือกระบี่หักเล่มนั้นไว้ ชุดคลุมสีดำดูบางเบาอยู่ท่ามกลางไอพิษ

ทว่าในระยะสามเชียะรอบกายเขานั้น กลับไม่มีไอหมอกแม้เพียงเศษเสี้ยวเดียวกล้ำกรายเข้ามาได้

เจตจำนงกระบี่ไร้ลักษณ์สายหนึ่งประดุจดั่งม่านครอบโปร่งใส