เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 234 หมาบ้าถูกหลอมสร้างมาอย่างไร
ซูฉางอันมองดูมารใจตรงหน้าที่ร้องไห้จนหน้าตาบิดเบี้ยว นางรู้สึกรังเกียจจนต้องสูดปาก
เจ้าสิ่งนี้มีใบหน้าเหมือนกับนางทุกกระเบียดนิ้ว ทว่ากลับร้องไห้น้ำมูกน้ำตาไหลพราก สภาพดูทุเรศลูกตายิ่งนัก
ซูฉางอันรู้สึกราวกับเห็นตัวเองวิ่งเปลือยกาย ความอับอายแล่นพล่านขึ้นสู่กระหม่อม อยากจะเข้าไปเตะซ้ำอีกสักสองที
“พอได้แล้ว อย่ามาร้องไห้คร่ำครวญเหมือนพ่อแม่ตาย”
ซูฉางอันสบถด่าไม่หยุด แต่มือกลับไม่หยุดขยับ
นางดึงเอาพลังดวงจิตสายหนึ่งมาขยี้เป็นรูปผ้าเช็ดหน้าตามอำเภอใจ ไม่สนใจว่ามารใจจะยินยอมหรือไม่ แล้วโปะลงบนใบหน้าของอีกฝ่ายทันที
“อื้อ... อื้อๆ !” มารใจถูกปิดหน้าจนตาเหลือก สองมือไขว่คว้าไปมาในอากาศ
“อยู่นิ่ง ๆ !” ซูฉางอันตวาดเสียงต่ำ แรงมือนางมหาศาลจนน่าตกใจ เช็ดถูบนใบหน้าของมารใจราวกับกำลังเช็ดโต๊ะ “เอาใบหน้าของแม่นี่มาร้องไห้ทุเรศเช่นนี้ คนไม่รู้คงคิดว่าข้าซูฉางอันไปถูกรังแกจนคับแค้นใจมาจากข้างนอก กลั้นกลับไปเดี๋ยวนี้!”