0213

⬢⬢⬢

ตอนที่ 213 เสียงหงส์ก้องเก้าสวรรค์สุดท้ายเพียงภาพลวง อาภรณ์แดงย้อมโลหิตมุ่งสู่ปรโลก

หุบเขาผีร่ำไห้

ก้นหลุมหินระเกะระกะ มีดเล่มนั้นของราชครูปักลึกยิ่งนัก

โลหิตทะลักรินตามเศษกริชที่แตกหัก ย้อมอาภรณ์ตรงแผงอกจนเปียกชุ่มโชก

นางมิได้รู้สึกเจ็บปวด

ไร้ความเจ็บปวดใด นางทนแบกรับมาถึงสามร้อยปี นานจนมิใช่เรื่องอันใดแล้ว

ยามนี้นางรู้สึกเพียงความหนาวเหน็บ นั่นคือปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณของร่างกายยามที่โลหิตไหลรินจนหมดสิ้น

“หวง” บนฟากฟ้าชะงักมือลง

มันควบคุมร่างของปี่ชิว ดวงตาคู่หนึ่งที่มีสีแดงฉานข้างหนึ่งสีทองข้างหนึ่งวาบผ่านแววประหลาดใจ