0207

⬢⬢⬢

ตอนที่ 207 แพรแดงขาดเลือดเปรอะแดนเหนือ พิธีกราบไหว้นี้ยังจะกราบไหว้อยู่หรือไม่

แพรสีแดงผืนนั้นที่ขาดวิ่นร่วงหล่นลงสู่พื้นอย่างแผ่วเบา ไร้ซึ่งสรรพเสียงใด ทว่ากลับประหนึ่งค้อนหนักหน่วงที่กระหน่ำฟาดลงกลางอกของเหล่าแขกเหรื่อทั่วทั้งโถง

เสียงฆ้องกลองที่เดิมทีกึกก้องสะเทือนฟ้าพลันเงียบสงัดลงในบัดดล นักดนตรีผู้เป่าสั่วล่าพองแก้มค้าง ลมหายใจนั้นติดค้างอยู่ในลำคอ พ่นไม่ออกกลืนไม่ลง จนใบหน้าแดงก่ำดั่งตับหมู

ภายในห้องโถงใหญ่แห่งหอเซียนเมาตกอยู่ในความเงียบงันดุจป่าช้า

สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปยังศิษย์สำนักปานซานที่กลิ้งเกลือกอยู่บนพื้นอย่างไม่วางตา

ทั่วร่างของเขาชุ่มโชกไปด้วยโลหิต ชุดนักพรตสีเทาที่เดิมทีเป็นของสำนักปานซานขาดวิ่นกลายเป็นเศษผ้า ผิวเนื้อที่โผล่พ้นออกมาไม่มีชิ้นดี คล้ายถูกสัตว์ร้ายบางชนิดกัดแทะอย่างทารุณ บาดแผลเหวอะหวะปลิ้นออก โลหิตที่หลั่งรินกลับเจือประกายสีดำอันพิกลพิการ

“ท่านอัครมหาเสนาบดีกู้…”